Blog Alpe d'HuZes

Björn Fiedeldij

Alpe d'HuZes is een wielerevenement waarbij deelnemers individueel of in teamverband minimaal zes maal op één dag de Alpe d'Huez beklimmen. Niet zomaar, maar om geld op te halen voor het Alpe d'HuZes onderzoeksfonds bij KWF Kankerbestrijding. Ik fiets ter nagedachtenis aan de mensen die te vroeg aan kanker zijn overleden en voor de mensen die er momenteel tegen strijden. Mijn eerste blog wil ik wijden aan mijn beweegredenen om mee te doen aan dit evenement.

Allereerst houd ik van sportieve uitdagingen. Zo heb ik jarenlang in de hoofdklasse gehockeyd. In 2009 heb ik de marathon van New York gelopen, omdat ik vond dat het weer eens tijd was om weer fit te worden, nadat ik al een aantal jaar gestopt was met tophockey. En daar heb ik – zoals velen waarschijnlijk - een stok achter de deur voor nodig. Dat was in 2009 dus de marathon. Als je een marathon loopt dan moet je het meteen goed doen vind ik, dus waarom niet één van de zwaarste marathons van de wereld? Ja ja, natuurlijk zijn er ook bergmarathons en andere fysiek nog zwaardere sporten/wedstrijden te verzinnen, maar een marathon was voor mij als hockeyer – en door de minimaal aanwezige duursportspieren - al een hele opgave.

Uit liefde voor de sport
Later dat jaar hoorde ik over de Alped’HuZes; een nog zwaardere opgave en een niet voor de hand liggende optie. Maar door de liefde voor deze heroïsche sport, met als jaarlijks hoogtepunt de ‘Tour de France’ en haar avondetappes, werd ik meteen enthousiast. Het is een mooie manier om me weer eens te verdiepen in de wereld van het wielrennen. Die stalen ros hing alweer 7 jaar in de schuur, na mijn 6-daagse fietstocht van Eindhoven naar Lazise (Lago di Garda, Italië). Het was op mijn huwelijksreis op de Seychellen, waar ik al lezend in de Happinez wegdroomde en me waande in de Tour de France, waar ik mezelf al ploeterend uit de adem van het peloton wist te houden, om triomfantelijk als eerste de ‘MERLIN’ finishstreep te doorkruisen en mezelf te trakteren op een heerlijke adrenalinestoot van opwinding. Terwijl mijn kersverse vrouw naast mij op het strand wakker werd, besloot ik zonder aarzeling met een achterlijk eenvoudig gemak om mee te doen, alsof ik me (wederom?) niet realiseerde wat me te wachten staat en totaal onderschatte welke prestatie hiervoor nodig is. Maar een ding stond vast, ik wil deze fantastische uitdaging met een aantal fanatieke vrienden gaan beleven.

Motivatie om af te zien
Voor mij is de weg er naar toe, het trainen, de verhalen uit de oude doos, de dolletjes etc. evenzo waardevol als de deelname op zichzelf. Evenals mijn belangrijkste emotionele drijver; het feit dat mijn vader ruim twee jaar hard heeft gestreden tegen prostaatkanker. Dit is continue als een rode draad in mijn gedachten, altijd op de achtergrond maar zeer gedecideerd; de intrinsieke motivatie om af te gaan zien, zoals ook hij heeft afgezien. Het proces naar de Alpe d’HuZes maakt grote indruk op mij, zeker in combinatie met de kracht, het plezier en het doorzettingsvermogen dat je als groep deelt door deze unieke prestatie te gaan leveren en gezamenlijk te gaan trainen. De machteloosheid en frustratie die je als familie van een kankerpatiënt voelt bij het ondergaan van deze ziekte is slopend, maar geeft ook weer kracht omdat je iets kunt bijdragen op financieel én emotioneel vlak door je in te zetten voor anderen.
Mijn vader kan ik hier helaas niet meer mee helpen en hij zal de prestatie niet meer ervaren omdat hij inmiddels is overleden, maar ik hoop wel dat, door de opbrengsten van dit evenement, het leven van andere kankerpatiënten er beter op wordt en dat ze zich niet alleen wanen in de strijd tegen deze vreselijke ziekte.

Een goed leven met kanker
Wat zo bijzonder is aan dit evenement, is dat de volledige opbrengst ten goede komt aan het onderzoek (anti strijkstokbeleid). Door dit authentieke karakter voel je met iedereen mee en heb je enorm veel waardering voor iedereen die zich hiervoor inzet. Juist omdat het allemaal vrijwilligers zijn, juist omdat het allemaal mensen zijn met maar één doel, juist door de ondubbelzinnigheid en de oprechtheid van alles en iedereen geeft het een ongekende inspiratie! Het is een inspirerende club mensen die een prachtig evenement hebben opgezet voor een fantastisch doel, met een pakkende visie en missie: ‘Anderen faciliteren en inspireren om goed, gelukkig en gezond te leven met kanker’. En daarbij is opgeven ook voor mij geen optie!

Afzien en loslaten
Ik ga mijn uiterste best doen om minimaal 2 keer de berg op te gaan. Ik hoef maar 1 dag enorm af te zien, en dat kan ik niet zeggen van mijn vader. Hij heeft gelukkig geen lijdensweg meer, maar hij heeft wel heel veel moeten doorstaan. De pijn is niet alleen fysiek van aard, maar die legt ook een groot emotioneel beslag op alles wat je lief is en waar je van houdt; hetgeen je los moet laten.
Kijk voor meer info en donaties op mijn Alpe d'HuZes actiepagina http://bit.ly/evD7EQ. Alle beetjes helpen.