Blog Alpe d'HuZes deel 3
Björn Fiedeldij
Alpe d’HuZes 2011, de actie waarvoor wij ons zo nadrukkelijk hebben ingezet, heeft een nieuw recordbedrag van 20.106.345,75 euro opgehaald voor het Alpe d’HuZes/KWF-Fonds. Wat een succes! Hiermee is de doelstelling om dit jaar 20 miljoen te behalen nu al overtroffen. Vorig jaar bracht de Alpe d’HuZes actie ruim 12 miljoen euro op. Het geld gaat voor 100% naar kankeronderzoek. Ruim 4.300 deelnemers, deden mee aan dit zeer inspirerende evenement.
Alpe d’HuZes 2011 D-day
Na een aantal dagen acclimatiseren in de omgeving van Alpe d’Huez en na een aantal trainingskilometers voor D-day, was het eindelijk zo ver. Om 03h00 ’s ochtends, in alle vroegte begon de dag voor ons. Liefdevol gewekt door mijn eega en de meegereisde supporters, vrienden en familie. De laatste uren van koolhydraatstapeling waren begonnen. De pannenkoeken waren al gebakken, brood gesmeerd en alle koolhydraatshakes al gemaakt. Wij hoefden de noodzakelijk koolhydraten alleen nog maar naar binnen te werken en een paar uur later tegen de zo gevreesde berg ‘Alpe d’Huez’ op te fietsen. Vanaf 04h30 ’s ochtends tot 18h00 ’s avonds hadden we de mogelijkheid aan de beklimming van Alpe d’Huez te beginnen, de finish zou om 20h00 ’s avonds op de top van Alpe d’Huez worden gesloten. Iedereen was opgewekt dat het nu eindelijk ging beginnen, niet wetende wat deze dag zou gaan brengen……… Het zou een dag worden, die diepe indruk op mij en mijn teamgenoten zou maken.
Zo vroeg starten betekent ook dat het nog behoorlijk koud is en dat het alleen maar kouder wordt naarmate je in hoogte stijgt, dus goed aankleden was het devies. Bepakt en bezakt begonnen we aan de beklimming. Voor bochtnummer 21 (de eerste bocht van de 21 geregistreerde bochten) was het al duidelijk dat het een zware dag zou gaan worden en verder terugschakelen was geen optie, het laagste verzet (34-28) was namelijk al in gebruik. Voor de eerste bocht was mijn jasje al open en voor bocht 19 werd me al duidelijk dat ik goed moest blijven drinken, aangezien het zweet al van mijn helm afgutste met een hartslag van 140. Tot zo ver nog geen enkele last van de lage temperatuur, dit zou zo blijven tot na de eerste 100 meter van de afdaling om aan de tweede beklimmingen te beginnen.
De eerste beklimming ontpopte zich als een beklimming die goed volgens plan verliep en waarbij ik mezelf voor hield om rustig te beginnen om mezelf zolang mogelijk goed te houden. De eerste beklimming gaf kippenvel. Kippenvel van alles en iedereen; de entourage, spandoeken, verhalen, deelnemers, supporters, familie, vrienden, alles! Wat een genot dit te mogen meemaken. Een vriend van mij zegt altijd ‘meemaken is bij zijn’ en treffender kan ik het niet uitdrukken. In iedere bocht stonden kaarsjes, ter nagedachtenis aan alle dierbaren die veel te vroeg zijn overleden aan kanker of de gevolgen daarvan; indrukwekkend om te zien, lezen en horen. Maar niet alleen de kaarsen waren imponerend, maar ook de vele deelnemers, spandoeken, emotionele verhalen, aanmoedigingen van supporters langs het gehele parcours. Zo veel emotie en tegelijkertijd zo’n positieve, liefdevolle sfeer met evenzoveel hoop; ongekend indrukwekkend. Ondertussen was ik in een groep beland die al voor de tweede keer de berg aan het beklimmen was, ik probeerde nog aan te haken tot het moment dat het moeilijk begon te worden om het tempo te blijven volgen, totdat ik wederom besefte dat het beter was om mijn eigen tempo te fietsen, om de hele dag zo goed mogelijk door te komen (lees: zo vaak mogelijk de Alpe d’Huez te beklimmen). Mooi om de echt getrainde fietsers hard om hoog te zien fietsen, iets dat enorm veel respect afdwingt, evenals die andere deelnemers die zoveel wilskracht uitstralen in hun strijd om boven te komen, met altijd weer in het achterhoofd nog een keer af te dalen en weer opnieuw te beginnen.
Warm en koud
Het was mooi te zien hoe mijn oudere broer bij het binnenrijden van het dorp Alpe d’Huez (de laatste 3 kilometer van de eerste beklimming) zeer onverwacht naast me kwam rijden om direct daarna het tempo van het groepje, waar ik mee omhoog reed, aan te voeren en vervolgens met vereende kracht hand in hand over de finish te rijden. Heel speciaal om zo te finishen met ons verhaal in het achterhoofd, de entourage van het dorp, de spirit van zovelen met vergelijkbare verhalen en de sfeer en warmte van de Alpe d’HuZes.
En toen de afdaling. Wat was het koud! Al na 100 meter bevroren vingers, tenen en rillingen van een te snel afgekoeld bezweet bovenlichaam. Je wilt dan zo snel mogelijk afdalen, want hoe sneller je beneden bent des te sneller je aan de volgende beklimming kunt beginnen en je het weer warm krijgt. Zo gezegd, zo gedaan. Het werd duidelijk dat ik meer talent heb voor afdalen dan voor klimmen, maar wat niet is kan nog komen. Het is verbazingwekkend met welk gemak je voorbij raast aan de met moeite afgelegde beklimming en je de pijn van de beklimming vergeet. Een echte afdaler herken je aan zijn houding; de stalen ros geklemd tussen zijn benen en sturen d.m.v. het kantelen van de fiets met behoud van één zwaartepunt.
Doelstelling
Het was mijn intentie, mede gezien het geringe aantal trainingskilometers en gebrekkige voorbereiding, om twee keer de Alpe d’Huez te beklimmen. Het zijn er uiteindelijk 3 geworden. De eerste gaf dus zoals gezegd kippenvel, de tweede keer was genieten en bij de derde beklimming werd het pijnlijk, maar mijn doelstelling is behaald. Mijn respect gaat met name uit naar al diegenen die deze berg met meer fysieke beperkingen hebben beklommen. Dan doel ik met name op die mensen die nog strijden tegen kanker of andere fysieke beperkingen hebben. Wat een prestatie hebben deze mensen geleverd, chapeau en respect voor hen en voor allen die iets voor anderen hebben betekend in de strijd tegen kanker.
Uniek
Sinds de eerste aanraking met dit evenement breek ik mijn hoofd al over de vraag wat dit evenement zo succesvol maakt. Ik ben er nog niet geheel uit, maar één facet speelt daarbij m.i. een belangrijke rol: ik heb het gevoel dat het evenement van iedereen is! Normaal koop je een kaartje of ben je toeschouwer van een evenement (voetbalwedstrijd, wielerwedstrijd, concert e.d.) maar dit is anders. Het woord toeschouwer zegt het eigenlijk al. Je aanschouwt iets. Bij Alpe d’HuZes ben je onderdeel van het evenement, het evenement is van iedereen die er bij betrokken is! Of je nu deelnemer bent en 6 x keer die berg op fietst, of vrijwilliger, supporter, sponsor of zelfs thuisblijver, je ondergaat het alsof het van jou is. De betrokkenheid, de openheid, de emotie zijn hierbij allemaal onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Feitjes over deelnemers Alpe d’HuZes 2011
Totaal 4.661 deelnemers (3.786 mannen en 875 vrouwen), waaronder 68 runners:
• 11 deelnemers > 70 jaar
• 133 deelnemers tussen 60 - 70 jaar
• 839 deelnemers tussen 50 - 60 jaar
• 1.658 deelnemers tussen 40 - 50 jaar
• 1.189 deelnemers tussen 30 - 40 jaar
• 620 deelnemers tussen 20 - 30 jaar
• 211 deelnemers tussen 8 - 20 jaar
Antistrijkstokbeleid van Alpe d’HuZes
Een andere zeer belangrijke succespijler die bijdraagt aan de oprechtheid en authenticiteit van Alpe d’HuZes is het antistrijkstokbeleid. Het ingezamelde geld gaat door het antistrijkstokbeleid van de organisatie voor 100% naar het onderzoek. De organisatie maakt dus geen kosten, betaalt geen eigen medewerkers en betaalt niet voor diensten. Alpe d’HuZes streeft ernaar om onder andere concrete revalidatieprogramma's te ontwikkelen voor het verbeteren van de conditie van kankerpatiënten door sportieve activiteiten, zodat zij tijdens en na hun ziekte beter kunnen functioneren. Dit staat in directe verbinding met de missie: lichamelijke activiteit kan bijdragen aan een betere kwaliteit van leven van kankerpatiënten. Naast de bestaande leerstoel ‘Leven met kanker’, ingesteld aan de Amsterdamse VU, bekleed door professor Irma Verdonck en gefinancierd door Alpe d’HuZes, is een tweede leerstoel ingesteld aan de VU. Deze leerstoel ‘Kanker en voeding’ moet het onderzoek naar de relatie tussen voeding en leven met kanker intensiveren en wordt bekleed door Ellen Kampman.
Bedankt!
Ik heb dit evenement als zeer uniek, intens en warm ervaren. Als deelnemer is het een genot te ervaren wat een fantastische organisatie en wat een ongekend leuke, vriendelijke en positieve support je ontvangt wanneer je die berg omhoog fietst en op de Alpe d’Huez rondloopt. Het is tevens erg indrukwekkend en ontroerend om alle verhalen te horen en te lezen. De sfeer en de saamhorigheid doen iets met je. Mooi om de enorme betrokkenheid te zien, van organisatie tot vrijwilligers, van deelnemers tot sponsoren en alle mensen die zo enthousiast zijn!
Daarom wil ik meteen van deze gelegenheid gebruik maken om iedereen te bedanken, die zo goedwillend is geweest om mij én deze actie financieel, maar ook emotioneel te steunen. Ook diegenen die steunbetuigingen, geluk- en succeswensen, uitingen van medeleven direct of indirect via sms, twitter, facebook of andere media hebben gestuurd. Ik heb het allemaal erg gewaardeerd en als enorm grote steun ervaren, daarvoor allen BEDANKT! En tot volgend jaar, dan hoop ik weer op jullie te kunnen rekenen en nog vaker de berg omhoog te fietsen, met jullie steun moet dat zeker lukken.
Wat een dag, wat een evenement, wat een emotie, hoop en positiviteit! Wat is dit evenement uitzonderlijk!
Bedankt, Björn
Kijk voor meer info, foto’s en donaties op mijn actiepagina http://bit.ly/evD7EQ






